NIEUWS - SCHEIDEN EN ECHTSCHEIDING

Via deze blog houden wij u op op de hoogte van nieuws en thema's rond scheiden en echtscheiding.


Pareto Group
Pareto Group

ScheidingsConsulenten

Specify Alternate Text

Leven in een nieuw samengesteld gezin na echtscheiding, hoe werkt dat?

Nieuw samengestelde gezinnen zijn steeds meer een maatschappelijk gegeven. Een nieuw ‘plus-gezin’ kan erg verrijkend zijn voor wie er deel van uitmaakt maar kan evenzeer heel wat spanningen met zich meebrengen. Wie na een scheiding aan een nieuwe relatie begint met een partner die al kinderen heeft weet niet hoe zwaar de scheiding nog op de nieuwe relatie zal wegen. Anja Pairoux schreef over haar eigen ervaring een boek en ging aan de slag als Vlaanderens eerste ‘stiefoudercoach’.

Het Nieuwsblad interviewde de auteur van Je wist waar je aan begon!?’. We delen het krantenartikel graag hieronder. (Bron: Het Nieuwsblad 15/3/2014 – Bert Heyvaert)

Goed nieuws: we kunnen u verlossen van een nachtmerrie uit uw kindertijd. Sneeuwwitje had helemaal geen jaloerse stiefmoeder. Integendeel: in het oorspronkelijke verhaal was het haar échte mama die haar achterliet bij de wilde beesten in het bos. 'Maar geen enkele moeder wilde dát verhaal voorlezen aan haar kinderen', zegt Anja Pairoux.

'Dus poetsten de gebroeders Grimm het op tot een sociaal aanvaardbaar verhaal. En hebben wij de boter gevreten.' Anja Pairoux (37), vertelt de echte versie van Sneeuwwitje altijd aan haar klanten. Ze is de eerste stiefoudercoach in Vlaanderen, die stiefmoeders begeleidt in de moeilijke opbouw van een nieuw samengesteld gezin. 'Telkens ik aan mijn klanten vraag: Welk beeld roept een stiefmoeder bii je op?, komt daar het slechte imago uit de sprookjes uit. Dat zit in ons onderbewustzijn sinds onze kindertijd, en dat krijg je er niet zomaar uit. Sneeuwwitje heeft ons wat aangedaan.'

Dus besliste Pairoux om een handboek te schrijven voor stiefouders. Om hen duidelijk te maken dat ze zelf niet zo slecht zijn als het stereotype, en om hen te tonen welke rol ze kunnen spelen in een gezin. Want daar bestaan nog veel te veel taboes rond in onze maatschappij. Het is tijd om die te doorbreken.

TABOE 1

De ideale stiefmoeder bestaat niet

Sneeuwwitje, Assepoester en Hans en Grietje zijn de hoofdreden voor het taboe. Want de stiefmama uit de sprookjes is net wat huidige stiefmoeders niet willen zijn. We willen de perfecte mama zijn', zegt Pairoux. 'Stiefmoeders willen vooral tonen dat alles koek en ei is met hun nieuwe kind. Je wil ook absoluut niet de reden zijn van een breuk tussen vader en kind. Dus klagen we zelden, en spiegelen we naar de buitenwereld het perfecte plaatje voor.' Maar dat perfecte plaatje is vaak een illusie. Al in het voorwoord van haar boek, gericht aan haar eigen stiefzoon Sam, draait Pairoux niet rond de pot: 'Als we heel eerlijk zijn: ik heb jou niet gewenst, jij mij ook niet. Maar even eerlijk wil ik dat je weet dat ik dat spijtig vind.' Kinderen zitten simpelweg niet te wachten op een nieuwe mama. Dus is die relatie verre van evident.

TABOE 2

Een stiefmama wil niet naar Disneyland

Stiefmoeders zitten ook niet te wachten op een kind. Getuige daarvan het eerste reisje van Anja en haar man Carl. Egypte zou het worden, lekker romantisch met hun tweetjes. Alleen: er was een kind van 2,5 bij. En bovendien stelde de ex van Carl haar veto: Egypte, daar zou haar zoontje niet naartoe gaan. Dus werd het Disneyland, en een bungalowpark in Frankrijk. 'Voor mij was het een enorme shock', zegt Anja. 'Na driejaar happy single geweest te zijn moest ik plots moeder spelen. Dat wilde ik niet. Ik wilde gewoon bij Carl zijn en leuke dingen doen met hem. De wereld ontdekken, naar feestjes gaan. Niet om middernacht naar huis gaan, omdat we de volgende ochtend moesten opstaan voor zijn kind. Op een bepaald moment heb ik dat ook tegen Carl gezegd: ik wil geen mama spelen, het is jouw kind.' 'Natuurlijk weet je als vrouw dat het kind altijd op de eerste plaats komt. Dat is ook maar normaal. Maar ik heb er lang over gedaan om mijn plaats in dat gezin te vinden. Om te beseffen: ik ben geen tweede of derde keus, ik ben gewoon iemand die erbij komt.'  

TABOE 3

Een stiefkind zie je niet onvoorwaardelijk graag

'Hoe goed Sam en ik nu overeenkomen, er komt een dag waarop hij zegt: Jij bent mîjn mama niet. Je hebt mij niks te zeggen', weet Anja. ‘Dan ga ik niet zomaar zeggen: Och, kom: Dikke knuffel, ik weet dat je het niet meent. Nee, dan zal ik toch even nood hebben aan een time-out.’ (lacht) Zo gaat het tussen stiefouders en kinderen. Het is veel meer geven en nemen. Je ziet het kind graag, maar je verwacht ook dat je iets terugkrijgt.' Het is een fundamenteel verschil met de biologische band tussen ouders en hun kinderen, zegt Pairoux. 'Dan zorgje voor hen, zie je hen graag, en dat gebeurt allemaal onvoorwaardelijk. Bij stiefouders is dat anders. De liefde kan ook heel groot zijn, op voorwaarde dat er veel liefde terugkomt. Voor Sam ben ik Anja, en hij vindt mij plezant. Maar zijn echte mama zal ik nooit zijn, en dat zal ik dus ook niet proberen.' 

TABOE 4

Een eigen kind lost niet alles op

Nadat ze twee jaar samen waren, kregen Anja en Carl een dochter: Julie. 'Eerst dacht ik: Nu kan ons geluk pas echt beginnen. Maar het was een van de moeilijkste periodes uit mijn leven. Carl had zoiets van: Oké, nog een baby, ik heb het al meegemaakt. Terwijl ik daar alleen zat op mijn roze wolk. En alleen in het ziekenhuis, omdat Carl dan Sam in bed zou steken.' 'Als ouder bleven we in verschillende snelheden leven. Doordat je niet hetzelfde beleeft, is er heel wat onbegrip. Eigenlijk viel alles pas in zijn plooi bij de geboorte van onze zoon, Lukas. Dan zaten we op dezelfde golflengte, in dezelfde fase van ons leven. En ging alles in de familie eindelijk vanzelf.'

TABOE 5

Een stiefmoeder weet niet waar ze aan begint

Na al deze verhalen lijkt het misschien verschrikkelijk, het stiefmoederschap. Maar dat is het helemaal niet, zegt Anja. 'Integendeel, door de hele situatie is mijn leven zoveel rijker geworden. Maar het gebeurde met vallen en opstaan. Als stiefouder word je van de ene dag op de andere in het water gegooid, en moet je maar beginnen zwemmen. Zowel je omgeving als jijzelf verwachten dat dit zomaar gaat. Telkens ik mijn hart uitstortte bij vriendinnen, kreeg ik hetzelfde antwoord: Ja maar Anja, je wist toch waar je aan begon? Zót werd ik ervan. (lacht) Toen ik met andere stiefmoeders praatte, bleek dat zij nét hetzelfde zinnetje overal te horen kregen. De ultieme dooddoener is het. Maar hij klopt niet. Want eerlijk: ik wist echt niet waar ik aan begon.’

Je wist waar je aan begon!?

Auteur: Anja Pairoux  

Uitgegeven bij Borgerhofl & Lamberigts 240 pagina's - 22,50 euro

Bestellen via - www.apluscoaching.be  



Comments are closed.